De bosbrand laat Serigala verwoest achter. Lees meer.
Nog meer plek voor plot. Lees meer.

PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen


 
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij ieder bezoek:

Deel | 
 

 Down the rabbithole. [Damian & Damon]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar


Eevy




PROFIELAantal berichten : 247
Leeftijd : 20
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 4 winters 5 moons
Roedel: Life would be a Bloody Revenge.
Partner: Try to surpass the core of my heart. All you'll see is lava.

BerichtOnderwerp: Down the rabbithole. [Damian & Damon]   di jul 29, 2014 6:56 am



|Words: 491 |Note: motherEevy <'33 |Mood: blank|

Met een zucht plofte ze haar kont neer voor het hol waar het konijn in was verdwenen. Serieus? Alsof dat zin had. Ze boog kort naar voren en liet haar snuit het hol inglijden. Ze hoorde het beest weer kermen en krijsen. Ugh.. wanhopig best. Waarom deed ze eigenlijk zoveel moeite voor en dom konijn? Ze had op de weg hiernaar toe al twee hinde neer gehaald. Het bloed zat nog steeds onder haar poten. Opnieuw zuchtte ze. Ze stond op en ging uiteindelijk weer liggen voor het hol. Zo kon het konijn er niet uit en kon Eevy alsnog even uit rusten. Haar Eevy ging relaxt heen en weer. Ze keek kort naar haar poten. De brandwonden op haar poten tintelde van het jagen op het konijn. De natte grassprietjes lieten een verkoeld gevoel achter. Eevy besloot maar om even zo te blijven liggen. Dit zal er ook voor zorgen dat haar brandwonden sneller genezen.

Ze liet haar hoofd zakken op het natte gras. Het gras was nog vochtig van een de regen vanochtend. Haar ogen gleden omhoog. Het was een mooie dag. Geen wolkje aan de lucht. De zon scheen alleen irritant precies in haar snuit. Ze kneep haar oogjes tot spleetjes en keek uiteindelijk weer naar voren. Ze had een mooie open plek gevonden om even uit te rusten. Ze verwachtte dat er veel prooi in de bos zat. Net zoals het konijn in het hol. Eevy keek kort naar haar witte vacht dat niet meer zo wit was. Het zat vol klitten door opgedroogd bloed en modder. Ze had het ook opgegeven om het allemaal spik en span te houden. Alleen haar ogen konden misschien iemand nog verblinden. Haar ogen waren kristal blauw en zijden vrijwel niks. Eevy flikkerde haar oren eens. Stomme vliegen. Kennelijk waren de vliegen aangetrokken door de warmte en besloten ze om precies boven Eevy te gaan zoomen. Daar had Eevy nog niet zoveel moeite mee. Ze had er moeite mee als ze op haar snuit ging zitten. Toen dat voor de tweede keer gebeurde hapte ze geïrriteerd naar boven. Bij die handeling rook ze opeens de geur van twee wolven. Eevy schoot meteen omhoog, maar blokkeerde nog steeds het hol met haar eigen gat. Haar massieve kop schoot in de richting waar twee pups uit kwamen. Allebei groene ogen. Eevy fronste. Wat moesten die hier? Eevy voelde hoe haar moeder instinct op speelde. Ze had immers zelf twee pups gehad. Ze keek de pups tot nu toe alleen maar aan.


shizzle:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar


Damian.




PROFIELAantal berichten : 14
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 3 Months
Roedel: Forced in to solitary
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Down the rabbithole. [Damian & Damon]   di jul 29, 2014 11:42 am

Damian keek met een grijns naar zijn broer. Dat konijn had hun goed gedaan, al hadden ze er best wel veel moeite voor moeten doen. Daarmee was hij dus best wel kinda moe, maar toch waren de twee het bos in getrokken. Aan zijn snuit hing hier en daar nog wat bloed, buiten dat het wat glansde zag je het verder niet, het leek gewoon op een natte opgedroogde vlek. Ja, dat hield super veel steek nat en opgedroogd. Het zal wel. ‘Als we elke dag samen minstens een konijn voor de komende week naar binnen werken zijn we zo weer sterker.’ Het leek hem erg logisch. Het zou wel takken veel werk kosten, maar ze moesten iets doen om aan eten te komen en dit leek hem wel het beste. Kort keek hij Damon aan zich afvragend wat zijn broer er van vond. Misschien had hij daar helemaal geen zin in, nou dan waren ze verder van huis. Goed, ze konden een aantal dagen zonder eten dat wel, maar hij had liever van niet persoonlijk.

Toen ze uiteindelijk een heel eind verder het bos in waren, en dus verder waren verwijderd van zijn kasteel keek de kleine reu even goed rond. Hier was hij nog niet geweest, of wel? Alles leek hier zo op elkaar. Toch leek deze plek niet eentje die ze al bezocht hadden, of de bomen probeerde hem iets wijs te maken. Damian had het trouwens veel te heet. Eerder vandaag had hij er niet zo heel veel last van gehad omdat hij bezig was. Maar nu liep hij hier maar wat doelloos door het bos te lopen samen met zijn broer. Leuk kon je het niet noemen maar goed. ‘Heb je al iets van een rivier ontdekt hier?’ Klonk het op een vragende toon. Meestal waren ze bij elkaar gebleven als ze op pad waren geweest, maar soms ook gescheiden van elkaar dus misschien had Damon al meer ontdekt als hem. Hij richtte zijn heldere ogen weer voor zich uit. De omgeving was lichtelijk veranderd, de pup zag enkele holen wat verderop verschijnen. Zouden er wolven in zitten? Of was het van beren of zo? Nah, voor dat tweede was het te klein. Voor een milli seconde twijfelde hij, tot hij in zijn ooghoeken een witte wolf opmerkte. Nou, voor zover ze nog wit was dan. Vaag deed ze hem denken aan de moeder van Gabriël en Michael. ‘Hé, zou je denken dat een van die wolven hier is gebleven om te kijken wanneer we zouden sterven?’ Sprak hij terwijl hij halt had gehouden. Zijn blik bleef gericht op de teef, wachtend tot zij actie zou ondernemen.



Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar


Damon.




PROFIELAantal berichten : 28
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 3 maanden
Roedel: They took me from them
Partner: I'm a strong and independent man

BerichtOnderwerp: Re: Down the rabbithole. [Damian & Damon]   di jul 29, 2014 12:41 pm
In tegenstelling tot zijn broer, zag Damon er niet uit. Zijn vacht zat onder het bloed, alsof hij in het konijn was gekropen tijdens het eten. Hij had gewoon niet meer het geduld gehad om normaal te eten. Aan zijn kant werd het konijn compleet afgeslacht. Hij had ook zo'n honger gehad... Maar het maakte hem niks uit, hij vond het er zelfs wel stoer uitzien, ook al kon hij niet weten hoe hij er echt uitzag. Volgens hemzelf leek hij een echte killer, maar hij zag er eerder uit als een bezopen puppy. '‘Als we elke dag samen minstens een konijn voor de komende week naar binnen werken zijn we zo weer sterker.’ Het klonk erg fanatiek, elke dag een konijn, gezien het feit dat ze al een week niks hadden kunnen vangen, maar toch stemde hij er in mee. Hij zou het niet erg vinden om elke dag genoeg eten te hebben. 'En misschien worden  we dan wel sneller groter, en kunnen we eerder wraak nemen.' Hij wist dat dat onmogelijk was, but a man can dream.
Hij zag dat zijn broer wat moeite had met de omgeving en het weer, maar Damon leek alsof hij de weg hier kende. Nope, geen idee waar hij heenging, maar hij liet zijn broertje graag in de waan dat hij hier al helemaal thuis was. 'Volgens mij is hier wel ergens water verderop,' blufte hij. Hij gebruikte expres het woord water, omdat een hele hoop kon kwalificeren als water. Als er ineens een meer opdoemde in de verte, kon hij er alsnog de credits voor nemen. Maar er moest hier toch wel ergens water zijn?  Het was te hopen, na het konijn had hij een ontzettende dorst gehad, en de felle zon maakte het er al helemaal niet beter op.
In plaats van een meer, doemde er al snel holen op, met als kers op de taart een witte teef. Ze zag er even belabberd uit als hem, en even keek hij haar afkeurend aan. Zag hij er ook zo uit? Dan was het de hoogste tijd om zich te wassen. Maar naast de geur van teef, rook hij ook de geur van konijn. Was ze aan het jagen? Was dit haar konijn? Kon ze dan even een turtorial hoe-vang-je-zo-snel-mogelijk-konijnen laten zien? Want ook al hadden hij en zijn broertje met succes een konijn neergehaald, het was wel een vrij moeilijke klus geweest.
‘Hé, zou je denken dat een van die wolven hier is gebleven om te kijken wanneer we zouden sterven?’ vroeg Damian. Hij snapte waar zijn broertje op doelde. De teef voor hem was een  viezere versie van de moeder van Michael en Gabriël. Als ze het karakter maar niet had. Wat een ongelooflijke stombo was dat zeg. 'Nou, laat die konijnen dan maar komen, deze kans kunnen we niet voorbij laten schieten!' zei hij, groot zijn zou nu geen overbodige luxe zijn. Maar zijn zintuigen haalde al snel zijn grote mond in. De geur matchte niet de geur van de roedel. 'Nee, ze is veilig. Hallo!' het laatste woord gericht op de teef.


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar


Eevy




PROFIELAantal berichten : 247
Leeftijd : 20
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 4 winters 5 moons
Roedel: Life would be a Bloody Revenge.
Partner: Try to surpass the core of my heart. All you'll see is lava.

BerichtOnderwerp: Re: Down the rabbithole. [Damian & Damon]   wo jul 30, 2014 12:17 am



|Words: 455 |Note: Special4You |Mood: Relaxt|

Eevy bleef in de richting kijken waar ze dacht er elk moment twee pups uit konden huppelen. Op een of andere manier dacht Eevy dat elke pup even hopeloos en dom was en op een of andere manier voelde ze zich daarom altijd aangetrokken door de pups. Ze wou voor de pups zorgen. Ze wou voorkomen dat hetzelfde met hen gebeurde als met haar, maar als ze een pup alleen zonder roedel of familie tegen kwam zei dat eigenlijk al weer genoeg. Haar staart tikte ongeduldig de grond aan. Haar nagels boorde zich verveeld in de grond en trokken wat grassprietjes eruit. Echter liet ze die grassprietjes ook al snel weer los, aangezien het bleef plakken onder haar nagels. Wat ongelooflijk irritant was. Met een verveelde blik richtte ze haar blauwe kijkers weer richting de geuren. Haar motivatie van eerder was al snel weg geëbd. Ze hoopte nu alleen maar dat ze niet zo irritant waren. 'Nou, laat die konijnen dan maar komen, deze kans kunnen we niet voorbij laten schieten!' hoorde ze een pup enthousiast zeggen. Eevy fronste. Ze kwamen dus eindelijk dichterbij. Nu herinnerde Eevy zich dan ook dat ze voor een hol van het konijn zat. Ze grijnsde lichtjes. Dat konijn was nu waarschijnlijk nog een paniek. 'Nee, ze is veilig. Hallo! Een bruine pup, bedekt met bloed van top tot teen, kwam tevoorschijn. Hij had haar vrolijk begroet. Eevy keek hem even aan, waarna ze glimlachte. Iets wat ze bijna nooit deed. "Ik weet niet of je me veilig kan noemen," reageerde Eevy erop, waarna ze kort knikte naar de pup als teken dat hij dichterbij moest komen. Eevy stond op en stak gelijk haar kop in het hol waar ze net nog voor had gezeten. Het konijn dat voor een seconde dacht dat de wolf eindelijk weg ging, schoot natuurlijk naar voren om weg te rennen, maar in plaats van de vrijheid schoot het konijn in de bek van Eevy. Eevy schoof haar kop weer uit het hol en beet het konijn simpel dood. Ze legde het neer en zuchtte eens. Zoveel moeite voor een simpel konijn en ze had niet eens honger. Ze keek kort naar de twee pups. "Hebben jullie nog honger? " vroeg Eevy en knikte in de richting van het konijn als teken dat ze er gerust van mogen eten. Intussen stond Eevy weer op en ging liggen in de schaduw. Kort likte ze haar lippen af en slikte de restjes bloed door. "Waar komen jullie vandaan?" vroeg Eevy algauw. Om een of andere reden maakte ze zich altijd zorgen om pups en daarom stelde ze altijd vragen. Ze keek kort weg, maar richtte haar blik daarna weer op de pups.


shizzle:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar


Damian.




PROFIELAantal berichten : 14
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 3 Months
Roedel: Forced in to solitary
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Down the rabbithole. [Damian & Damon]   do jul 31, 2014 2:35 am

‘Hell yeah!’ Grijnsde Damian breed. Hij had genoeg van het hulpeloos zijn. Het was tijd dat ze klaar werden gestoomd. Ze waren inmiddels toch al weer drie maanden oud. In de roedel thuis, zouden ze inmiddels wel begonnen zijn met het klaarstomen van de twee alfa pups. Maar ze waren niet thuis, nu moesten ze het allemaal zelf doen en hij had niet echt een idee hoe buiten elke dag misschien te gaan jagen ondanks de opgave die het met zich mee bracht. Maar ze zouden het gebied ook moeten verkennen water zien te vinden en dat soort shit. Want eten was er uiteindelijk nog wel genoeg voor de twee jonge pups sinds ze het nu nog konden doen met één konijn voor hun beide. Kort fronste hij toen zijn bro vertelde dat er verderop water was. Right? En hij wist dat toevallig hoe? Damian besloot er maar niet op te reageren.

Hoewel zijn broer al vet zeker was dat deze teef geen bedreiging vormde voor hun was hij er nog niet helemaal zeker van. Toch sloot hij zich al heel snel aan bij zijn broertje en kwam volledig in het zicht van de witte teef die onder het bloed zat, fris zag ze er echt niet uit. Oh well, ieder zijn eigen looks zeker. De zwarte pup mocht nog van geluk spreken dat enkel een deel van zijn kop onder het bloed zat, maar ook dat weer was opgedroogd door die verdomd warme zon. Damian knikte als begroeting. Ze had hem nog geen reden gegeven om haar te begroeten op een normale manier dus deed hij dat ook niets. Zo min mogelijk van jezelf prijs geven aan een vreemde, dat had hun vader altijd gezegd. Een raad die hij naleefde. Vanuit het niets werd er een konijn voor hun neus gelegd. Kon ze dat niet eerder gedaan hebben in de buurt van het kasteel? Dan hadden ze al die moeite niet moeten doen weet je wel. Spijtig genoeg had hij zijn buikje rond genoeg en snakte hij nu nog meer naar water. ’We hebben juist zelf een konijn buit gemaakt.’ Grijnsde Damian. Yeah, hij was daar echt wel trots op. Het was met teamwork, maar alsnog was het een hele prestatie voor hun weetje wel. Ditmaal was het zijn beurt om het voortouw te nemen en wandelde hij eveneens naar de schaduw en zelfs iets dichter naar de witte teef toe. ‘De ruïnes.’ Dat ze hierheen waren gepuppynapt en ze hier moederziel alleen waren liet hij er maar tussen uit. Als er iets was wat hij haatte dan was het wel dat wolven hun zielig vonden. Zielig waren de twee broertjes niet te noemen, zeker niet na dat konijn van eerder. ‘Ik ben Damian.’ Besloot hij uiteindelijk dan toch maar te vertellen. Als ze hun eten aan bood was het misschien wel zo aardig om toch hun naam prijs te geven.




Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar


Damon.




PROFIELAantal berichten : 28
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 3 maanden
Roedel: They took me from them
Partner: I'm a strong and independent man

BerichtOnderwerp: Re: Down the rabbithole. [Damian & Damon]   vr aug 08, 2014 2:03 am
Hij voelde hoe zijn broertje zich bij hem aansloot, en daarmee voelde hij zich gelijk een stuk zekerder van zijn zaak. Zelfs als deze teef toch wel slecht nieuws was, ze zei ook dat ze niet bepaald veilig was, met z'n tweeën konden ze haar makkelijk aan. De gebroeders Duivel konden alles wat ze maar wilden, zolang ze maar bij elkaar waren. Damian gaf de teef alleen een kort knikje. Bedenkelijk keek hij zijn broertje aan, zich afvragend of hij zijn voorbeeld moest volgen. Damian had wel vaak gelijk met zulk soort dingen, ze konden misschien beter niet al te veel zeggen voordat ze de hele situatie onder controle hadden. Als het aan Damon had gelegen, waren ze al veel te impulsief geweest. Hadden ze al lang en breed hun naam verteld, en waren ze al lang niet meer op hun hoede. Maar daarvoor was Damian hier. De wijsneus die alles beter scheen te weten. Damon was veel te spring-in-het-veld.
Maar toen er een konijn werd prijsgegeven, veranderde Damian's houding onmiddellijk. Blijkbaar was een konijn reden om aan te nemen dat het goed zat. Damon klaagde niet, hij wilde helemaal niet gereserveerd blijven. Damian nam het voortouw, vertelde dat ze al hadden gegeten, en Damon vroeg zich af of hij er nog iets in kon proppen. Hoe lang zou het duren voordat ze wat anders konden eten? 'Mogen we hem als voorraad meenemen?' vroeg hij prompt. Het leek erop dat de teef het konijn toch niet wilde, dan konden zij het toch wel meenemen als kliekje? Zij zouden hem goed kunnen gebruiken. Ergens begraven misschien, zodat ze hem later konden opeten.
Damon had al een hap adem genomen om alles te vertellen over de kidnapping en alles eromheen, maar Damian was hem weer eens voor, qua spreken en qua slimheid. Hij zei alleen de ruïnes, en dat was misschien ook weer beter. Hij had er niet eens aan gedacht dat ze simpelweg de ruïnes konden zeggen. Damian besloot daarna toch zijn naam prijs te geven, en dat zag Damon als het teken om het zelf ook te doen. 'En ik ben Damon,' zei hij nadat zijn broertje zich had voorgesteld. 'En met wie hebben wie het genoegen?' zei hij, een tikkeltje te charmant en met zo'n schattig lachje erachter dat het een hoge ahh-factor had.


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar


Eevy




PROFIELAantal berichten : 247
Leeftijd : 20
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 4 winters 5 moons
Roedel: Life would be a Bloody Revenge.
Partner: Try to surpass the core of my heart. All you'll see is lava.

BerichtOnderwerp: Re: Down the rabbithole. [Damian & Damon]   za aug 09, 2014 12:37 am



|Words: 543 |Note: - |Mood: Calm|

De twee pups waren eindelijk tevoorschijn gekomen. Eevy vroeg zich langzamerhand wel af wat de pups hier deden. Ze kreeg altijd de neiging om vragen te stellen aan pups. Haar moeder instinct was nog steeds erg actief. Ze zuchtte. Ging dat gevoel ooit over? Ze had geen pups meer. Ze was alles verloren, behalve haar roedel. Ze zuchtte eens. Super fijn dit. Ze trok zichzelf weg van haar gedachtes en richtte zich op de pups. Ze vroeg hen al de vragen die als eerst bij haar naar boven kwamen, waarna ze ging liggen in de schaduw. Ze keek de pups aan en zag al snel dat de zwarte pup een stuk afstandiger was dan de bruine. Hij had alleen maar geknikt op haar woorden, maar had haar wel gevolgd naar de schaduw. ’We hebben juist zelf een konijn buit gemaakt.’ sprak de zwarte pup en was duidelijk trots op de buit die ze hadden neer gehaald. 'Mogen we hem als voorraad meenemen?' vroeg de bruine pup prompt. Eevy keek hem aan met een lichte grijns. Het leek erop dat deze pups prima voor zichzelf konden zorgen en wel wat hersencapaciteit hadden samen. "Ja tuurlijk, neem maar mee," zei Eevy en schoof het konijn nog wat meer in de richting van de pups. Zij hoefde geen eten meer en als ze honger kreeg kon ze zo wel een nieuwe prooi vangen. Eten genoeg hier.

‘De ruïnes.’ sprak de zwarte pup. Een kort antwoord. Kennelijk wouden ze, of nog liever gezegd de zwarte pup, niet veel kwijt geven aan Eevy. Dat was begrijpelijk en Eevy nam er dan ook genoegen mee. Ze kon het beter zo laten. Het was beter om niets te zeggen dan té veel. Je moest ervoor zorgen dat anderen je niet goed kenden, zodat zij ook niet je zwaktes wisten en je dus sterker werd. De pups leken dit al aardig door te hebben. ‘Ik ben Damian.’ stelde de zwarte pup zich voor. Intussen was de bruine pup ook bij hun komen staan. 'En ik ben Damon,' stelde de bruine pup zich nu ook voor. Eevy knikte kort. 'En met wie hebben wie het genoegen?' vervolgde de bruine pup met een charmante stem en een klein lachje op zijn snuit. Eevy grijnsde wat breder, waarna ze recht op ging zitten. "Aangenaam, Eevy is de naam," stelde Eevy zichzelf nu ook voor. Normaal gaf ze haar naam niet zo snel cadeau, maar ze had nou eenmaal een zwakte voor pups. Ze had nu ook wel de neiging om de twee pups gewoon op te pakken en hevig te knuffelen, maar dat zou wel heel raar lijken, vooral voor een Bloody Revenge lid. Ze grijnsde lichtjes bij die gedachte. Ze keek de pups aan. "Ik zie dat jullie alles al onder controle hebben en het prima overleven in de grote buitenwereld," sprak Eevy. "maar als er toch nog iets is waar ik mee kan helpen moet je het maar zeggen. Ik sta altijd klaar om klein grut te trainen," zei Eevy en grinnikte lichtjes. Ze bedoelde het natuurlijk niet spottend of beledigend. Nee. Ze bood echt haar hulp aan de twee. Wat zij ermee wouden doen was aan hen.


shizzle:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar


Damian.




PROFIELAantal berichten : 14
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 3 Months
Roedel: Forced in to solitary
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Down the rabbithole. [Damian & Damon]   vr aug 15, 2014 1:43 am

Damian vond het een goeie keuze om haar te volgen naar de schaduwen, de zon was veel te warm en ze lokte alleen maar dorst uit bij de pup. Iets waar hij nu al bijna door omkwam als hij even zo eerlijk mocht zijn. Misschien moest hij zo meteen maar even vragen of ze een poeltje in de buurt wist. Zij was groot, dus zij wist het vast wel, toch? Het was zijn broertje die met het slimme idee kwam, ja hij was er ook verbaasd over, om het konijn als voorraad mee nemen. Alright dan hadden ze ook al eten voor morgen als zou hij beslist wel gaan jagen om zijn skills uit te breiden. Damian had zichzelf voor genomen om ook maar eens te gaan oefenen op snelheid zodat hij van alle markten thuis zou zijn. Skills waren altijd goed right? Dan kon je tenminste andere wolven ermee imponeren. Al konden de twee broertjes daar al genoeg van hoor. ‘Bedankt.’ Grijnsde hij breed naar de teef. Misschien moest hij zijn mening over haar toch maar herzien? Straks misschien, het was nog te vroeg om nu echt te kunnen gaan oordelen. Voor kort keek hij naar Damon, als hij het konijn wilde moest hij het maar gaan halen. Damian wou nog even genieten van de koelte van de schaduw voor ze weer op pad gingen.

Blijkbaar nam de witte teef er genoegen mee dat ze niet meer dan dit, of beter gezegd dat hij niet meer dan dit wilde prijsgeven over hun situatie. Hopelijk was Damon ook nog zo slim om zijn bek niet voorbij te praten, maar dat leek momenteel wel goed te zitten. Zijn bruine broer leek het voor de moment wel te begrijpen dat ze nog niet teveel mochten vertellen. Misschien zou dat nog komen, maar dat hing vooral af van hoe de witte teef zich zou gaan gedragen. Damian parkeerde zijn achterste op het koele zand en stak zijn kleine snuit even in de lucht, ze rook naar roedel. Of althans naar een hoop andere wolven. Maar niet naar hun vijanden. De charme van zijn broer ontfutselde de teef haar naam. Eevy. Voor zover hij wist was er niemand die de naam droeg in de roedel van Michael en Gabriël. In zijn hoofd daalde de gevaarlijkheidsfactor van de teef meteen tot een gestaag punt net boven zijn nul meter. Als ze niemand van hun was, dan was ze al iets veiliger maar nog steeds was zijn vertrouwen nog niet volledig aanwezig bij haar. Al vertrouwde hij nooit snel iemand, buiten zijn broer en de roedel dan maar dat was anders die wolven kende hij al heel lang. De grijns op zijn snuit verbreedde toen Eevy de twee pups als het ware een compliment leek te geven. Net wou hij wat zeggen, maar de witte teef was blijkbaar nog niet klaar. Meteen verscheen er een boze blik in zijn groene ogen en duwde de kleine pup zich ook vooruit. Zijn boze houding was momenteel nog niets angstaanjagends, eerder iets wat schattig was. ‘Klein grut? Wij zijn voorbestemd voor iets groot.’ Bromde hij. Tss, wat dacht ze wel niet? Ze had het niet tegen twee low rank pups, nee zij waren voorbestemd om een roedel te leiden om de boel op zijn kop te gaan zetten. Tss, oh nee dit vond hij echt niet cool. Maar toch, hij moest wel toegeven dat ze hen kon helpen. Voor kort keek hij naar Damon, maar keek gelijk weer terug naar Eevy. ‘Laat het kleine grut maar zitten, en wie weet mag je ons dan wel helpen water te vinden want we hebben dorst.’ Sprak hij nog steeds op boze toon. Al klonk het misschien wel iets toegefelijker dan eerst. De twee pups hadden nu eenmaal water nodig want dehydratatie konden ze nu echt wel niet hebben.



Terug naar boven Go down
Profiel bekijken



Gesponsorde inhoud




PROFIEL
KARAKTER

BerichtOnderwerp: Re: Down the rabbithole. [Damian & Damon]   
Terug naar boven Go down
 

Down the rabbithole. [Damian & Damon]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Wat betekend jouw real naam?

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Avarice :: INGAME :: Bossen-