De bosbrand laat Serigala verwoest achter. Lees meer.
Nog meer plek voor plot. Lees meer.

PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen


 
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij ieder bezoek:

Deel | 
 

 Drenched in Lonelyness

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
avatar


Kai




PROFIELAantal berichten : 45
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 5 f'cking years
Roedel: Follow the leader, leader, leader. Follow the leader!
Partner: And when you start to miss me, remember you let me go.

BerichtOnderwerp: Drenched in Lonelyness   wo jul 23, 2014 3:27 am

Ze snoof de frisse lucht op van het bos. Dit was wel weer eens wat anders dan de lucht die ze had moeten verdragen in Serigala. Alles was zo snel gegaan dat ze het eigenlijk amper kon bevatten wat er allemaal gebeurt was. Tussen en op haar vacht lagen nog roetdeeltjes van bomen en andere planten. Ze had al een aantal keren geprobeerd deze van haar vacht af te schudden maar tevergeefs. De omgeving waar ze nu beland was was voor haar compleet onbekend. Ze had een hele reis achter de rug en haar poten voelden zwaar aan. Hoogstwaarschijnlijk was ze heel wat mijlen verwijderd van Serigala. Niet dat ze die plek ooit had beschouwd als haar thuis. Eigenlijk had ze die nooit echt gehad nu ze erbij na dacht. Misschien destijds bij de Shadows?

Ze liep in een bos waar de bomen tot hoog boven de grond reikten. Het bladerdak blokkeerde een grootdeel van het zonlicht waardoor het een beetje schemerig was. Een zacht en koel briesje streek zo nu en dan langs haar heen. Op de achtergrond hoorde ze geluiden van vogels en andere kleine bosbewoners. Eigenlijk snakte ze nu naar een verfrissend slok water en een stuk mal vlees. Ze gaf de voorkeur aan een stuk zwijn of ree, maar in haar eentje was dat een onmogelijke opgave. Kai was momenteel compleet op zichzelf aangewezen en zo versleet ze haar dagen ook. Het leventje was ze nu leed viel haar nog mee. Kai had altijd deel uitgemaakt van een roedel, maar de laatste maanden ging ze als solowolf door het leven. Aan de ene kant miste ze haar partners in crime, maar ze had nu alle vrijheid. Kai hief haar hoofd op toen ze merkte dat ze blijkbaar niet de enige vleesetende wolfachtige viervoeter was in deze omgeving. Haar ogen gleden langs de bomen op zoek naar de gedaante van deze wolf.


[Voel je vrij om te reageren. ;D]



17'08'11
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar


Lily




PROFIELAantal berichten : 21
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 1,5 jaar
Roedel: The Aeron
Partner: Jongens zijn vies

BerichtOnderwerp: Re: Drenched in Lonelyness   wo jul 23, 2014 5:07 am

'Well hello there,' fluisterde ze naar het konijn die geen kant meer op kon. De jacht op het konijn was al even gaande. Stukje bij beetje werd de afstand tussen roof- en prooidier kleiner. Nog even en ze zou erop kunnen duiken, maar door de bergen werd het konijn ingesloten. 'Je haalt het plezier er op deze manier wel af,' sprak ze lichtelijk verveeld. Fijn, ze begon nu ook nog eens gek te worden, ze praatte met haar eten. Ze speelde met haar eten. Met een soepele duik - die totaal overbodig was gezien de omstandigheden - sprong ze op het konijn, en met een goed gerichte beet stopte het met spartelen.

Twintig minuten later had ze het konijn volledig verorberd. De restanten liet ze achter. Ze nam de omgeving snel in zich op. Ze stond aan de rand van de bergen, in een kloof waar ze het konijn had ingejaagd. Nee, oké, zo slim was ze niet geweest. Het konijn was er zelf gewoon ingerend. Het arme, niet zo snuggere, dier. Dus, wat zou ze met de rest van haar leven eens gaan doen? Haar maag was vol, haar conditie opperbest, ze had het  gevoel alsof ze de wereld aankon. Wat kon je met die eigenschappen doen? Wereld overheersen, overduidelijk, maar dat zou iets te lang duren. Ze had iets nodig dat minder tijd kostte.

Verveeld en in gedachte verzonken liep ze maar gewoon verder, de bossen in. De zon had fel op haar vacht geschenen, de schaduw van de bossen was daarom een welkome afwisseling. Haar neus werd na tien minuten lopen geprikkeld door de geur van een andere wolf. Was het afleiding? Of beter gezegd, was het vermaak? Ze liet zich leiden door haar neus, en kwam al snel oog in oog te staan met de bron van de geur. Heel even wilde ze een grapje maken over geur, en dan vooral over een stinkende geur - ook al rook de wolf gewoon naar, tja.. wolf. Maar ze hield zich in. In plaats  daarvan herhaalde ze de woorden die ze net tegen het konijn had uitgesproken: 'Well, hello there.'



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar


Kai




PROFIELAantal berichten : 45
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 5 f'cking years
Roedel: Follow the leader, leader, leader. Follow the leader!
Partner: And when you start to miss me, remember you let me go.

BerichtOnderwerp: Re: Drenched in Lonelyness   wo jul 23, 2014 8:49 pm

Haar lichtbruine ogen gleden langs de bomen, zoekend naar de gedaante van de wolf die in aantocht was. Het was schemerachtig hier in het bos en soms leek het wel bijna donker. Iets waar het oog van Kai prima op getraind was. Al gauw zag ze iets deze kant op bewegen. Een crémewitte teef stond binnen enkele seconden pal voor haar neus. Een vage grijns verscheen even op haar gezicht. De teef was kleiner van stuk dan dat zij was. Daarnaast was deze teef net pup af stelde ze vast. Het was wel even geleden dat voor het laatst een ontmoeting had gehad met een soortgenoot. Het litteken was nog duidelijk te zien en zou waarschijnlijk voor altijd zichtbaar zijn op haar borst. Een klein opstootje noemde ze het maar voor het gemak. Een teef van haar leeftijd die haar niet zinde. Het was een pittige tante geweest als je het Kai vroeg. Deze wolf zou hoogstwaarschijnlijk geen partij voor haar zijn. Daarnaast leek dit weer eens zo’n poeslief gevalletje.  Ze kende ook maar weinig witte wolven die dat niet waren. Djinn was er eentje van, maar die had ze al eeuwen niet gezien. Ze mistte de wolven die ze vroeger gekend had. Ze had fijne tijden gehad, maar die lagen allemaal ver achter haar.

”Well, hello there,” hoorde ze de witte teef zeggen. Twee helderblauwe ogen keken haar aan. Misschien kon dit nog eens heel interessant worden dacht ze. Vroeger had ze er een sport van gemaakt, poedeltje pesten, maar dat was alweer lang geleden. Kai groette niet terug. In plaats daarvan gaf ze even een knikje. Ze was sowieso niet de wolf die anderen groette, daar had ze zo haar andere manieren voor. ”Jij bent er een van hier, ay?”



17'08'11
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar


Lily




PROFIELAantal berichten : 21
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 1,5 jaar
Roedel: The Aeron
Partner: Jongens zijn vies

BerichtOnderwerp: Re: Drenched in Lonelyness   do jul 24, 2014 4:40 am
Ze nam de tijd om de zwarte wolvin voor haar in zich op te nemen. Haar blauwe ogen gleden onderzoekend over de wolvin. Zwarte vacht, bruine ogen, niks bijzonders. De wolvin was groter dan zij was, ouder dan zij was. Ze schatte haar rond de vijf jaar, wat betekende dat zij op de top van haar kracht was. Ach, kon het alleen maar bergafwaarts gaan. Als het op een gevecht zou aankomen, moest ze gewoon heel langzaam vechten, na een jaartje zou ze wel afgetakeld zijn. Maar groot en zo te zien sterk, was een moeilijke combo. Zij was dan wel behendig en een pittige tante, maar ze moest toegeven dat ze dit niet zou kunnen winnen. Dat deed pijn.Niet dat ze haar gedrag daarop zou gaan aanpassen. Ze had een mond zonder filter, niet gewend om zich onderdanig te gedragen tegenover autoriteit.
De wolf gaf een knikje als teken van groet. Vriendelijk was anders. Voordat ze kon gaan speculeren over stomheid, werd het tegendeel al bewezen: de wolvin begon met praten. 'En jij bent er een van daar, ay?' Ook al praatte ze haar na, gebruikte ze exact de woorden die zij gebruikte, het was niet lullig bedoeld. Om dat nog wat duidelijker te maken gaf ze antwoord: 'Ja, ik ben hier sinds drie maanden een trotse Avarice'er,' zei ze met een grijnsje, iets wat spottend bij het gedeelte trotse Avarice'er. Ook al moest ze toegeven, ze was wel blij dat ze in het gebied was. Het enige wat miste was Cactus. 'Ben je gevlucht voor de bosbrand van Serigala?' Vroeg ze nu iets wat geïntresseerd, inspelend op de eerste vraag die ze had gesteld. Ze had het natuurlijk geroken en ze had de geruchten gehoord, maar dit was haar eerste ontmoeting met een echte 'overlever'. Ze had er eigenlijk wel vragen over. Of misschien had de wolvin heroïsche verhalen. Of laffaardverhalen. Oh, was dat maar het geval. Die waren waarschijnlijk tien keer grappiger, en liet zien dat ze de wolvin toch wel aankon. Maar hoe groot was die kans nou?
'Waarom is eigenlijk iedereen hiernaartoe gekomen? Een paar snap ik wel, maar iedereen is toch gek? Al die loslopende wolfjes...' Ze wist niet eens waarom ze het vroeg, alsof de wolvin daar antwoord op zou kunnen geven. Het waren meer alsof ze haar gedachten uitsprak, want zelfs had ze zich dit al meerdere malen afgevraagd. 'Het is alsof ze met een grote groep bij elkaar waren, en dat een iemand toen had gezegd "Laten we Avarice overstromen!" en dat iedereen juichte en joelde, en toen in een grote stoet het gebied in stormde.' zei ze, het er niet beter opmakend. Ze was bijna onzin aan het uitbrabbelen. Het begon een echt gesprek te worden, alsof ze elkaar al jaren kende. Ze moest wat meer op haar hoede zijn. Het kon zomaar zijn dat de wolvin daar niet van gediend was.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar


Kai




PROFIELAantal berichten : 45
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 5 f'cking years
Roedel: Follow the leader, leader, leader. Follow the leader!
Partner: And when you start to miss me, remember you let me go.

BerichtOnderwerp: Re: Drenched in Lonelyness   do jul 24, 2014 6:51 am

Eigenlijk wist ze niet zo goed wat ze van deze teef moest verwachten. Je kon anderen wel op hun uiterlijk beoordelen, maar ze konden achteraf altijd anders uitvallen. "En jij bent er een van daar, ay?" Naja, de teef rende in ieder geval niet met de staart tussen haar poten meteen weg. Nog niet tenminste. Bij die gedachte speelde er even een grijnsje op haar gezicht. "Ja, ik ben hier sinds drie maanden een trotse Avarice'er" Avarice'er, dat klonk niet echt heel spannend. Ze had zich ook nooit kunnen herinneren dat wolven in Serigala of Wolfstory zich zo hadden genoemd. Sowieso had ze diegene die tegen haar had gezegd 'ik ben een trotse serigaler' vierkant uitgelachen. "Wees er maar trots op," sprak ze met een mierzoet stemmetje. Persoonlijk vond Kai niet dat je na drie maanden je al echt helemaal thuis kon voelen. Die ervaring had zij in ieder geval niet. Het had voor haar een hele tijd geduurd voordat ze steeds gewend was geraakt. Serigala was nooit echt een thuis voor haar geweest. "Waarom is eigenlijk iedereen hiernaartoe gekomen? Een paar snap ik wel, maar iedereen is toch gek? Al die loslopende wolfjes... Het is alsof ze met een grote groep bij elkaar waren, en dat een iemand toen had gezegd "Laten we Avarice overstromen!" en dat iedereen juichte en joelde, en toen in een grote stoet het gebied in stormde." Eigenlijk wist Kai niet zo goed wat ze hierop moest zeggen. Eigenlijk was alles vrij logisch. Tenminste in haar ogen. Waarschijnlijk vielen de aantallen die naar dit gebied kwamen wel mee. "Laten we zeggen dat er in ieder geval niemand is geweest die tegen mij gezegd heeft dat ik hiernaartoe moest komen. Over het algemeen is het verstandig om in het geval van een bosbrand te vertrekken, tenzij je natuurlijk lekker levend verbrand wil worden."



17'08'11
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar


Lily




PROFIELAantal berichten : 21
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 1,5 jaar
Roedel: The Aeron
Partner: Jongens zijn vies

BerichtOnderwerp: Re: Drenched in Lonelyness   do jul 24, 2014 7:30 am
'Ik zal me best doen,' zei ze, zich afvragend of de zwarte teef doorhad dat ze het sarcastisch had bedoeld. Was ze te subtiel geweest met haar bedoelingen? Shit, dan had ze nu waarschijnlijk de verkeerde indruk geschept.
Haar volgende woorden werden niet echt  gewaardeerd. Toegegeven, ze had ook onzin uitgekraamd. Ze had gewoon haar gedachten uitgesproken, met verkeerde resultaten. Maar kon het haar echt heel erg schelen wat de teef van haar vond? Zou ze gekwetst raken als de wolf na deze ontmoeting dacht 'wat een sukkel'? Nope. Zolang ze niet aangevallen werd, kon ze doorratelen wat ze wilde. Niet dat ze wegdeinsde voor een gevecht, dat zou nooit iets voor haar zijn. Maar ze was slimmer dan dat. Ze kon, hoe chaotisch en impulsief ze soms ook kon zijn, de situatie prima inschatten. Ze wist haar eigen kracht, ze kon de kracht van haar  tegenstander aardig bepalen door het uiterlijk, en ze kon zien dat ze duidelijk het onderdelft spitte. En ze had geen doodwens.
Op de woorden van de wolf wilde ze eigenlijk weer iets vermakelijks zeggen, maar ze had in deze tijd al gezien dat Kai serieuzer was, en het niet waardeerde. Maar dan? Gewoon echt een normaal gesprek beginnen? Alsof ze daar wel op zat te wachten. Wegrennen? Dan zou ze laf lijken. Ook al kon het haar weinig schelen wat deze teef van haar dacht, een lafaard wilde ze toch niet lijken. Dat ging haar eer te na. Maar toch, het gedeelte van 'tenzij je natuurlijk lekker levend verbrand wil worden' liet toch een beetje humor zien. Ach wat maakte het toch uit, ze reageerde hoe ze wilde. 'Dan ben je wel hot.' Oké, lame poging tot een grap. Maar het was toch wel een beetje grappig? Kom op.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar


Kai




PROFIELAantal berichten : 45
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 5 f'cking years
Roedel: Follow the leader, leader, leader. Follow the leader!
Partner: And when you start to miss me, remember you let me go.

BerichtOnderwerp: Re: Drenched in Lonelyness   di jul 29, 2014 7:01 am

Ze vroeg zich af of misschien wel bekenden waren hier in Avarice die ze kende van Serigala. Eigenlijk betwijfelde ze het. Er waren misschien een paar wolven geweest die hier naartoe gevlucht waren, maar daar zou ze misschien geen enkele van kennen. De tijd dat Kai een bekende was onder de wolven was al lang voorbij. Serigala was nooit haar thuis geweest. Niet zoals ze het Shadowgebied had gezien. Ze hoopte niet dat alle gevalletjes die in Avarice rondliepen zo waren als dit scharminkel. Eigenlijk had ze wel behoefte aan wolven die haar eens begrepen. Jammer genoeg waren dit soort typetjes erg zeldzaam. Ze was helemaal alleen. Alle familie die ze ooit had gehad was ver van haar verwijderd. Soms dacht ze er even aan of er misschien überhaupt nog iets leefde. Haar ouders zouden dan sowieso hoogbejaard zijn. Misschien haar pups? De enige pup waar ze echt ooit contact mee had gehad was Tank. De overige had ze nooit meer gezien. Hoogstwaarschijnlijk dood.

Haar ogen gleden langs de teef die nog voor haar stond. Ze had een lichte roedelgeur bij zich. Kai vroeg zich af of er hier roedels gevestigd waren en zo ja wat voor roedels. Stiekem hoopte ze dat ze ooit nog een plekje kon vinden ergens. Aan haar kwaliteiten zou het wel niet liggen. Ze was nu vijf jaar oud en zat op haar pieken. Ze was goed getraind, had ervaring en was altijd trouw geweest (voor zover mogelijk). De teef voor haar deed haar best op grappig te zijn, maar hierin slaagde ze jammer genoeg niet in. Kai kon het wel gebruiken om weer een keer te lachen. Dat moest dan nog maar even wachten. "En nu ben ik cool."




17'08'11


Laatst aangepast door Kai op do aug 14, 2014 12:53 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar


Lily




PROFIELAantal berichten : 21
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 1,5 jaar
Roedel: The Aeron
Partner: Jongens zijn vies

BerichtOnderwerp: Re: Drenched in Lonelyness   vr aug 08, 2014 2:27 am
Het was nu meer dan duidelijk dat de teef haar niet op prijs stelde, en Lily vroeg zich af waarom ze hier nog was. Ze had graag wat afleiding willen hebben, maar dit was niet de juiste soort afleiding. Misschien wilde de teef gewoon alleen zijn, en verstoorde zij het alleen maar. Als ze nu maar gewoon stopte met haar grappen, kon ze de stemming misschien nog veranderen, maar ze zag het somber in. Deze teef wilde echt niet zomaar een theekransje, en hoe sneller Lily dat accepteerde, hoe beter. Want hier werd niemand vrolijker door. 'Hoe dan ook, het lijkt me wel verschrikkelijk om daar bij te moeten zijn geweest. Ik ben blij dat het me bespaard is gebleven. Ik kan me niet voorstellen hoe het daar geweest was.' Ze zei het niet om het er in te wrijven, dat was zeker niet de bedoeling, ze probeerde zoveel mogelijk haar medeleven in haar woorden over te brengen. Ook al had de teef dat waarschijnlijk niet nodig. Ze zag er uit als een taaie, en zou zeker niet als zwak willen worden bestempeld. Ook al leek het voor Lily niet bepaald zwak als je een bosbrand enigszins traumatiserend zou vinden.
Ze dacht na, probeerde het zich voor te stellen, maar het lukte niet. Ze had zich nooit in een situatie begeven dat er ook maar enigszins daar op leek. Door vuur uitgevaagd worden was waarschijnlijk een van de pijnlijkste manieren om te sterven. Vooral als je eerst in de val zat, en langzamerhand de situatie steeds erger en erger werd, terwijl het vuur dichter en dichterbij kwam. Langzamerhand de hoop verliezen... Ze rilde even. Nee, ze was blij dat ze het niet had meegemaakt. Ze hield zich voor de rest stil. Misschien was het tijd om te vertrekken. Ze liet het aan de teef over.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar


Kai




PROFIELAantal berichten : 45
KARAKTER

Karakter
Leeftijd: 5 f'cking years
Roedel: Follow the leader, leader, leader. Follow the leader!
Partner: And when you start to miss me, remember you let me go.

BerichtOnderwerp: Re: Drenched in Lonelyness   do aug 14, 2014 1:03 am

Eigenlijk had ze wel door dat deze ontmoeting weinig tot niets zou opleveren. Waarschijnlijk stonden ze elkaar alleen maar in de weg. Alhoewel ze wist dat deze teef van een roedel was die zich hier huiste en misschien daar wat nuttige informatie over kon inwinnen. Je weet het maar nooit. Alhoewel ze zich niet kon voorstellen dat het veel uitmaakte. Kai had een aantal roedels zelf meegemaakt en nooit was er echt het gevoel geweest dat de roedel echt sterk stond in een gebied.

“Hoe dan ook, het lijkt me wel verschrikkelijk om daar bij te moeten zijn geweest. Ik ben blij dat het me bespaard is gebleven. Ik kan me niet voorstellen hoe het daar geweest was.” Echt spannend was het niet voor Kai geweest. Natuurlijk had ze moeten vluchten, maar ze was nooit echt in gevaar geweest. Erger zou het zijn geweest voor de wolven die dichter bij de vlammenzee waren. Alhoewel het idee haar wel amuseerde dat bepaalde wolven levend verbrand waren. Een hele Tundra Pack bijvoorbeeld. Eigenlijk had ze dat liever niet willen missen. ”Ik zou het eigenlijk niet weten. Ik heb het vuur niet echt van dichtbij meegemaakt.” Natuurlijk zou het allemaal veel mooier geklonken hebben als ze had verteld dat ze midden in de vlammen stond en ter nauwerdood ontkomen was, maar dat was niet het geval. Kai besefte zich wel dat ze echt heel veel geluk heeft gehad.

Nu zie hier toch stond met deze teef zou ze net zo goed haar kunnen vragen naar de roedel. De teef zou kunnen antwoorden of niet en kunnen vertrekken. Daarnaast had ze verder ook niet echt iets toe te voegen aan het gesprek. ”Vertel me eens over die roedel die zich hier gevestigd heeft.”





17'08'11
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken



Gesponsorde inhoud




PROFIEL
KARAKTER

BerichtOnderwerp: Re: Drenched in Lonelyness   
Terug naar boven Ga naar beneden
 

Drenched in Lonelyness

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Avarice :: INGAME :: Loofbos-